Matching van familieleden en slachtoffers: op zoek naar het jongetje met het rode jasje.

Op een mistige zondagmorgen botst op de snelweg A73 bij Cuijk een touringcar met vakantiegangers frontaal tegen een vrachtwagen. Het aantal slachtoffers is groot. Al heel snel is het grote ongeval van de A73 op radio en tv te horen. Een vader die weet dat zijn zoon met vrienden in die bus zit, hoort het bericht op de radio en springt meteen in de auto. Hij wil naar zijn zoon! Hij gaat rijden! Maar hoe werkt matching van familieleden en slachtoffers in een rampsituatie eigenlijk?

Op het rampenterrein krijgt ieder slachtoffer een gewondenkaart van de ambulanceverpleegkundige of MMT-dokter. Hierop staan vindplaats, vindtijd, eventueel letsel en zo mogelijk persoonsgegevens vermeld. Deze gewondenkaart gaat met het slachtoffer mee de ambulance in. Eenmaal op de Spoedeisende hulp trieert een traumatoloog hoe ernstig het letsel is. Het ziekenhuispersoneel registreert de eerste gegevens van het slachtoffer door uiterlijke kenmerken en letsels schriftelijk en digitaal (in het ZiekenhuisInformatieSysteem/ZIS) vast te leggen.

Elders in het ziekenhuis worden familieleden die iemand zoeken opgevangen. Zij vullen een formulier in met uiterlijke kenmerken, waarna een administratief medewerker in het ZIS kijkt of er een match is.

De gemeente zal het proces CRIB activeren. (Het registreren van slachtoffers en verwanteninformatie). Dit proces kent drie hoofdtaken te weten: het registreren, verzamelen en verstrekken, alsmede het matchen van de binnengekomen informatie van slachtoffers en verwanten. Het hoofd van het proces CRIB overlegt met de overige procesverantwoordelijke in het GRMT ( gemeentelijk rampen management team) en zorgt voor afstemming met ondermeer het actiecentrum opvang en verzorging. De proceseigenaar is ervoor verantwoordelijk, dat het slachtofferinformatienummer bij het publiek bekend wordt.

Maar wat als de gezochte zo ernstig gewond is dat hij of zij niet kan praten en geen ID bij zich heeft? Wat wordt er dan geregistreerd? Hoe vinden we dan “het jongetje met het rode jasje”. Er zijn vaak meerdere ziekenhuizen in de regio, de gemeente heeft een opvanglocatie geregeld waar familieleden en/of slachtoffers zich kunnen verzamelen. Hoe wordt er gecommuniceerd tussen de ziekenhuizen en de gemeente over welke slachtoffers waar zijn? Welke taak heeft de Geneeskundige Hulpverlening bij Ongevallen en Rampen (GHOR) hierin en hoe lopen de contacten tussen politie, GHOR, brandweer en gemeente hierover op het moment van de ramp?

Wat hebben we geleerd van de vliegtuigcrash op Schiphol en van het drama in Apeldoorn?
Laten we vooral alle leerpunten met zijn allen delen, maak het transparant. We hoeven niet allemaal het wiel uit te vinden. Kennis delen en kennis brengen is mijn motto. Ik zou dus graag aan ieder een oproep willen doen om hier meer gebruik van te maken. Laat me via Acutezorg.nl weten hoe jullie hierover denken!

• Print
• Stuur door
• Delicious