GGZ crisisdiensten: grote verschillen in organisatie en wijze van functioneren

De Leeuw R, Peters A, van Hemert B, van Houdt C, Schrijvers AJP. GGZ crisisdiensten: grote verschillen in organisatie en wijze van functioneren. Utrecht: Julius Centrum, 2009

In Nederland functioneren tientallen crisisdiensten voor de geestelijke gezondheidszorg. Zij bieden zowel hulp aan bekende als bij de hulpverlening nog niet bekende patiënten met acute psychische problemen. Crisisdiensten verschillen in doelgroepen (wel of niet gericht ook op verslaafden?), takenpakket (alleen eerste opvang of ook follow up?), aangeboden hulp, teamsamenstelling en in omgaan met belangentegenstellingen tussen familie, patiënt, huisarts en eigen hulpverleners. De crisisdiensten onderhouden uiteenlopende soorten relaties met politie, huisartsenposten, Spoedeisende Hulpafdelingen en ambulancediensten. De organisatie van crisisdiensten verschilt binnen en buiten kantooruren.

Onduidelijk is welke factoren het functioneren van een crisisdienst binnen de regionale context beïnvloeden en wat sterke en zwakke kanten zijn van verschillende werkwijzen. Ook zijn geen studies bekend over best practices binnen GGZ-crisisdiensten. Om deze vragen te kunnen gaan beantwoorden, is het van belang dat er eerst een overzicht komt van de organisatie en het functioneren van crisisdiensten op dit moment. Om dit in kaart te brengen is een onderzoek uitgevoerd bij een representatieve groep GGZ-crisisdiensten in Nederland. In dit verslag is een deel van de resultaten beschreven en worden suggesties gedaan voor vervolgonderzoek.

• Print
• Stuur door
• Delicious