Zorgen voor CVA-patiënten

Van den Bos GAM, Visser-Meily JMA, Struijs JN, Baan CA, Triemstra AHM, Sixma HJ. Zorgen voor CVA-patiënten. Raad voor de Volksgezondheid en Zorg, In: Arbeidsmarkt en zorgvraag: achtergrondstudies. Den Haag: RVZ; 2006 161-226

Deze achtergrondnotitie beoogt een beeld te geven van de ontwikkelingen in de vraag en het aanbod van de zorg voor CVA-patiënten ten behoeve van het RVZ-Advies Arbeidsmarkt en Zorgvraag. Aanleiding van dit advies is de verwachting dat in de toekomst onvoldoende arbeidskrachten beschikbaar zijn in het licht van de toenemende zorgbehoeften. In het bijzonder wordt daarbij aandacht gevraagd voor de te verwachten discrepanties tussen vraag en aanbod in de care-sector.

Een beroerte of cerebrovasculair accident (CVA) is een groot probleem met hoge morbiditeit en mortaliteit. Het aantal CVA-patiënten zal in de komende jaren gestaag toenemen van circa 118.000 in 2000 tot circa 152.000 in het jaar 2020. De toename in patiëntenaantallen wordt vrijwel geheel verklaard door de demografische vergrijzing. De zorgvraag als gevolg van een CVA zal in de komende jaren aanzienlijk stijgen. De zorgvraag is naar verhouding het grootst in de lagere sociaal-economische groepen.
De exploraties van de trends in de prevalentie van hypertensie en roken hebben een marginaal effect op de patiëntenaantallen op de middellange termijn. Verwacht wordt dat een effectieve behandeling van mensen met hypertensie die momenteel niet behandeld worden, zal leiden tot een groot potentieel aan gezondheidswinst. De behandeling van hypertensie is dan ook een belangrijk onderwerp in het kader van cardiovasculaire preventie, waarbij steeds meer de aandacht gericht wordt op cardiovasculair risicomanagement. Een afname in de prevalentie van roken veroorzaakt een marginaal effect in een tijdsperiode van 20 jaar. Echter op lange termijn heeft een effectief rookontmoedigingsbeleid een grote impact op de morbiditeit en mortaliteit.
CVA-patiënten worden geconfronteerd met een scala van stoornissen en beperkingen op lichamelijk, cognitief, emotioneel en sociaal gebied.
Ook mantelzorgers laat een CVA niet onberoerd. Het ICF-model (International Classification of Functioning, Disability and Health) biedt een leidraad voor de analyse en diagnostiek van gezondheidgerelateerde problemen en de daaraan gerelateerde zorgbehoeften en inzet van zorgverleners. Er blijkt een naar verhouding goed beeld te bestaan van de gezondheidgerelateerde problemen van CVA-patiënten in de acute fase en in de revalidatiefase, maar over het functioneren en de benodigde zorg op langere termijn is veel minder bekend. Gezien de gezondheidsproblematiek van CVA-patiënten is de zorg het best te kenschetsen als complex en multidisciplinair. Voorwaarde voor kwalitatief goede zorg is dat de professionals effectief interdisciplinair samenwerken in de ketenzorg. Daarnaast moeten hulpverleners beschikken over goede communicatieve vaardigheden om de informatie met zowel patiënt als familie te kunnen bespreken. Binnen de opleiding van de verschillende vakgebieden zal er derhalve explicieter aandacht moeten worden geschonken aan deze competenties en aan de niet-medische gevolgen van CVA.

Lees hier het hele rapport

• Print
• Stuur door
• Delicious