De poortwachter moet blijven

Assendelft P, Timmermans A, Voorn T, in 't Veld K. De poortwachter moet blijven. Huisarts Wet 2003 Jan;46(1):46-7.

Van den Brink-Muinen et al. (H&W 2002;45(11);592-7) concluderen in hun artikel over de invloed van de poortwachtersrol in West-Europa dat patiënten in een niet-poortwachterssysteem meer hulp verwachten én krijgen dan in landen met een poortwachterssysteem. Daarnaast kennen huisartsen in een niet-poortwachterssysteem hun patiënten beter. Wij raden aan de poortwachtersrol toch maar niet op te geven.

De auteurs vergelijken drie landen met een poortwachterssysteem met drie landen zonder. Na correctie voor diverse factoren blijkt het poortwachterssysteem een aantal verschillen met het andere systeem te hebben. zo'n vergelijking is alleen zinvol als binnen de clusters wel/niet-poortwachter de uitkomsten voor de verschillende landen enigszins vergelijkbaar zijn. In de tabellen is dit geenszins het geval. Vaak lijken de resultaten van een poortwachtersland meer op die van niet-poortwachterslanden dan op die van andere poortwachterslanden. Statistische toetsing is dan discutabel. De vergelijking tussen twee kleine groepen maakt het onmogelijk om goed te corrigeren voor factoren die op nationaal niveau sterk samenhangen zoals vergoedingensysteem, kwaliteit van de tweede lijn, aantal patiënten per huisarts en de mogelijkheid tot taakdelegatie en -organisatie met daaraan gekoppeld de consultduur.

Ook is het de vraag of de voor de poortwachterslanden kwalitatief mindere prestaties op het gebied van huisarts-patiënt-communicatie wel staan voor een mindere kwaliteit van de huisartsenzorg. In poortwachterslanden worden de door de patiënt voorgenomen psychosociale hulpvragen kwantitatief ‘verdund’ door spreekuurbezoeken met meer somatisch gerichte hulpvragen in het kader van de poortwachtersrol. In niet-poortwachterslanden vindt mogelijk selectie plaats van patiënten met meer psychologische hulpvragen.


Lees hier het hele artikel

• Print
• Stuur door
• Delicious