Toekomstige samenwerking tussen de Huisartsenpost en de Spoedeisende Eerste Hulp

Giesen P. Toekomstige samenwerking tussen de Huisartsenpost en de Spoedeisende Eerste Hulp. Een verkennende studie geschreven in opdracht van het CVZ. Nijmegen: IQ healthcare; 2004

Nu de huisartsenposten (HAP) de organisatievorm geworden is van waaruit de huisartsenzorg buiten kantoortijd in Nederland wordt geleverd, komt de discussie op gang over de toekomst van de huisartsenpost. Deze discussie wordt uitgelokt door de wens tot efficiënte dienstverlening, financiële overwegingen en personeelstekorten. Daarnaast speelt het simpele feit dat huisartsenposten de eerste jaren van hun bestaan vaak in noodgebouwen werden gehuisvest en mede door nieuw- en verbouw van ziekenhuizen nu uitzien naar andere huisvesting. De problematiek binnen de keten van spoedeisende zorg lijkt deze discussie te versterken: Er is een matige samenwerking en afstemming tussen de verschillende aanbieders van spoedeisende zorg. Door veel zelfverwijzers ontstaat er een verkeerde-echelonproblematiek, wat weer leidt tot inefficiënte hulpverlening met doublures en kostbare hulp als gevolg.Met de komst van de huisartsenposten ontstaan er kansen om de keten spoedeisende zorg te verbeteren.

Vanuit de overheid wordt een herstructurering van de spoedeisende zorg gestimuleerd. Daarbij wordt de huisarts als een belangrijke schakel in de keten spoedeisende zorg beschouwd. Tegelijkertijd worden door de overheid grootse bezuinigingsplannen aangekondigd. Dit wekt de schijn dat de overheid integratie tussen HAP en SEH wil bevorderen vanuit de bezuinigingsgedachte en niet vanuit de kwaliteit van de zorg. Los van de vraag of verdergaande integratie tussen HAP en SEH goedkoper is dan twee aparte organisaties, lijkt het voor de hand te liggen dat verregaande samenwerking kwaliteitswinst oplevert. Dit vanuit de gedachte dat verregaande integratie tussen HAP en ziekenhuis-SEH een win/win-situatie kan opleveren die kan leiden tot efficiëntere en meer op de patiënt afgestemde zorg.

Hoewel verdere integratie van de schakels in de keten spoedeisende zorg een logische stap lijkt in de kwaliteitsontwikkeling is het de vraag of de beoogde winst misschien minstens zoveel verlies oplevert. Er zijn immers ook belemmerende factoren voor verregaande integratie te noemen zoals mogelijk toenemende werkdruk voor huisartsen, territoriumafbakening, verschillende beroepsculturen en veranderende financieringsstromen. Bovendien kan de lokale situatie belemmerend werken op verregaande integratie, bijvoorbeeld een excentrische lokatie van ziekenhuizen met grote afstand tot de patiënt. In deze verkennende studie in opdracht van het College voor zorgverzekeringen worden de mogelijkheden onderzocht voor verregaande samenwerking tussen Huisartsenposten en de Spoedeisende Eerste Hulp (SEH).
Hierbij worden achtereenvolgens besproken:
- Kenmerken van HAP en SEH (hfst 2-5)
- Doelmatigheid en kwaliteit van de triage (hfst:6-7)
- Toekomstvisie van huisartsen specialisten en (hst 8-9)
- Patientenperspectief (hfst 10-11)

Lees hier het hele rapport

• Print
• Stuur door
• Delicious