Samenwerken is noodzakelijk voor snelle spoedeisende hulp

Alberti KG. Emergency care networks. BMJ 2004 Nov 6;329(7474):1057-8

Eerste hulp in het ziekenhuis is een integraal onderdeel van de NHS sinds 1948. Eerst werden medische en chirurgische noodsituaties direct naar de acute zorg instellingen doorgestuurd en werden gezien door eigen medewerkers. Patiënten met een trauma, zowel kleine en grote, werden gezien door ongeval-medewerkers op de ongevellen-afdeling. In de 25 jaar erna, ontwikkelde 'ongeval' zich geleidelijk tot spoedeisende hulp geneeskunde, welke een onafhankelijke specialiteit werd in de jaren 1970. Sindsdien is het aantal mensen dat naar de spoedeisende hulp gaat onverbiddelijk gestegen, met een vergelijkbare stijging van het aantal mensen 'te wachten op aandacht'. De filosofie was: "wie het eerst komt, het eerst maalt", maar patiënten met de meest ernstig zieke kregen voorrang. De situatie veranderde drastisch in 2000 met de publicatie van het NHS Plan

Hospital based emergency care has been an integral part of the NHS since 1948. First medical and surgical emergencies were referred directly to the acute care firms and were seen initially by house officers. Patients with trauma, both minor and major, were seen by casualty officers in the casualty department. Over the next 25 years, “casualty” gradually evolved into accident and emergency medicine, which became an independent specialty in the 1970s. Since then the number of people attending emergency departments has inexorably risen, with a similar increase in the number of people “waiting for attention.” The philosophy was “first come, first served,” but with the most seriously ill patients taking precedence. The situation changed dramatically in 2000 with the publication of the NHS Plan

lees hier het volledige artikel

• Print
• Stuur door
• Delicious