Regionale spreiding van huisartsen

van der Velden LFJ, Hingstman L, Kenens RE, Batenburg RS. Regionale spreiding van huisartsen: over mogelijke regionale tekorten aan huisartsen anno 2009 en in de nabije toekomst. Utrecht: NIVEL, 2011.

Regelmatig verschijnen in de kranten berichten over huisartsen die geen opvolger kunnen vinden. Dit lijkt zich vooral voor te doen in perifere gebieden van ons land. Dit kan leiden tot lokale of regionale tekorten aan huisartsen. Hierbij speelt de geografische indeling die men kiest een belangrijke rol. Zo blijkt jaarlijks in de NIVEL-reeks ‘Cijfers uit de registratie van huisartsen’ dat er tussen de 12 provincies weinig verschil is in aantal inwoners per huisarts. Dat geldt ook voor de verschillen tussen de voormalige 23 DHV-regio’s. Is het mogelijk om op lager geografisch niveau uitspraken te doen over de huis-artsendichtheid, gespecificeerd naar periode en een aantal kenmerken van huisartsen en inwoners in die gebieden?
In dit rapport is gekeken naar de verschillen in de huisartsdichtheid en het verloop van de werkzame huisartsenpopulatie tussen een 42-tal WGR-regio’s en 440 gemeenten in 2009. Voor het in kaart brengen van de spreiding van het aantal huisartsen is gekeken hoe het aantal inwoners per WGR-regio en per gemeente zich verhoudt tot het aantal fte aan huisartsen. Ook is gekeken hoeveel consulttijd per fte huisarts verwacht mag worden, gegeven de demografische kenmerken van de inwoners en de stedelijkheid van het gebied.

Uit de resultaten blijkt dat de verschillen in huisartsendichtheid tussen WGR-regio’s in 2009 klein zijn. Tussen gemeenten bestaan wel substantiële verschillen in het aantal inwoners per fte huisarts en de consulttijd per fte huisarts. Echter, gemeenten met een relatief hoog aantal inwoners per fte, of relatief veel consulttijd per fte, zijn verspreid over ons land. Voor sommige van deze gemeenten lijkt de verklaring te zijn dat er relatief veel sprake is van grensverkeer van naburige gemeenten.
Ook worden er, uitgaande van 2009, geen grotere of andere regionale verschillen verwacht als we kijken naar het verwachtte verloop van de werkzame huisartsen-populatie. Een uitzondering vormt de Kop van Noord-Holland, waar de groei van het aantal huisartsen in de periode 2004-2009 achter is gebleven, in combinatie met de aanwezigheid van relatief veel huisartsen van 55 jaar en ouder.
Zowel wat betreft de huisartsendichtheid als het verwachtte verloop zijn de risico’s voor een mogelijk tekort niet geconcentreerd in bepaalde regio’s van Nederland. De verschil-len tussen de WGR-regio’s zijn relatief klein; de verschillen tussen gemeenten zijn relatief wat groter, maar daar kunnen ook andere oorzaken spelen dan opvolgings- of vestigingsproblemen.

Lees hier het volledige rapport

• Print
• Stuur door
• Delicious