Nieuwe aanpak voor suicide

Acute Zorg (Loes van Dusseldorp) vrijdag 28 januari 2011, 22:19

In Nederland wordt 250 keer per dag een poging tot suicide gedaan. Dat is 3% van de bevolking tussen de 15 en 64 jaar, dus minimaal 94.000 mensen per jaar. Daarom is meer aandacht nodig voor de zorg rondom suicide. Voor huisartsen, spoedeisende hulp (SEH), acute en consultatieve psychiatrie en de reguliere GGZ is een nieuwe aanpak beschreven.

Nog veel meer mensen denken over zelfdoding. Een aanzienlijk deel van de bevolking lijdt, en hun familieleden en partners lijden mee. De familie speelt een rol, evenals verschillende lokale instanties als de politie, GGD’en, verslavingszorg en eerstelijnszorg. Door het ontbreken van sluitende afspraken in de keten ontvangen suïcidale patiënten niet altijd de juist (na)zorg.
Het kwaliteitsdocument 'Ketenzorg bij suïcidaliteit' bevat concrete handvatten voor afspraken op lokaal niveau over ieders taken en verantwoordelijkheden, de overdracht en terugkoppeling rondom patiënten en de wijze van evalueren en borgen van de samenwerking.
Samen met de multidisciplinaire Richtlijn Suicidaal gedrag (verschijnt naar verwachting in 2011) maakt de zorg voor patienten met suicidaal gedrag een belangrijke stap in de goede richting.


Tags:   acute zorgggzkwaliteitpsychiatriesuicidaliteit

Stuur door


Gerelateerde berichten

Reacties

Anna Koster schreef op woensdag 2 februari 2011 om 15:53:

IK denk al qals kind, dat alle oorlogen in de wereld mijn schuld zijn.
Ik ben daar al sinds mijn negentiende in behandeling.Ik ben nu zes en zestig.
Nu ben ik onder behandeling bij het Mentrum. Eens per drie maanden een
psychiater, die mij nu Serioquel voor schrijft, maar mijn situatie verbeterd
er niet door en ik hou dezelfde gedachten. Hoor op straat iedereen mij
uitschelden,roepen om oorlog, facsist of YiHa. Niets helpt en ik wil dood,
ben voortdurend door electriciteit ingestraald, heb een onorm schuldgevoel,
ben enorm bang en alles wat ik zeg of denk, daar regageert men op. Als kind wil ik al zelfmoord plegen



jana schreef op zondag 6 februari 2011 om 20:43:

ben jana vroeger diana die naam wil ik never meer horen ben nu 27 jaar en na 13jaar lang mishandeling zowel geestelijk als lichaamlijk.besloot ik op mijn 19 de wereld in te trekken moest wel mijn moeder had me buiten gegooid na me bijna vermoord te hebben,maar goed heb geen pillen wet daar perfect raad mee.heb eens dan een keer sucide poging gedaan hoe ik er nu tegen aan kijk tja vorige week heeft een vriendinb zelfmoord gepleegd met pillen en alcohol en ze wilde geen hulp de reden de ggz zij dat ze zich aanstelde en de politie heeft haar gweldadig het huis uit gehaald.is mij ook overkomen.ik ken me zelf langer dan vandaag en weet zelf hoe te handelen bij een overdosis.kon de ggd niet hebben.dat ik geen hulp meer zocht als ik een sucidepoging zou doen.heb er lang overnagedacht.maar blijf bij mijn beslissing geen hulp meer.vertrouw niemand meer er is gewoon te veel gebeurd een droom is naar de klote.wilde seh arts doen doe nu vwo gaat lekker heel goed zelfs maar ja ik werd dom genoemd bij ggz heb ook nooit ouders gehad ma is paronoide mijn vader is een monster als dat wel mijn echte vader is.boeit me nu wat.woon nu zelfstandig mijn klachten angst nachtmerries depressie sucidaliteit en traumas.iedere dag dat rot gevoel maar ik raak er aan gewent
volgende week ga ik weer aan school beginnen en ik weet wel dat je sucidepoging moet melden.maar dat doe ik dus niet meer als ze komen gaan ze schreeuwen en te keer.de politie zeg maar en de laatste keer had mijn begeleider mij veraden ik ervandoor arme ik beestachtig afgevoerd.dit wil ik nooit meer.en de ggz babelt ja die zorgt daarvoor en die daarvoor maar dan vraag ik me af waar blijft de steun die we missen om door te kunnen gaan.dankzij ggz voel ik me waardeloos en ben ik nog meer verwilderd en denk niet dat ik dom ben voel haarfijn aan.als er jacht op me wordt gemaakt,en dan zeggen ze nee die wil geen hulp echt wel maar niet van iemand die roept dat ik dom ben en in de bak thuis hoor en verstandelijk gehandicapt ben dan heb je de verkeerde immers voor wat ik vind van de hulpverlening ze bereiken niks.met vriendelijke groett jana



jana schreef op zondag 6 februari 2011 om 20:49:

wie zin heeft om over zijn ervaring te praten of met mij dat kan sta er voor open mijn email is .



Reageer zelf op dit bericht



Code (verplicht)




Nooit meer de code overtypen?
Meld je aan of log in.