Acute psychiatrie, het gaat om de attitude

Afgelopen woensdagavond, de 11e van de 11e, werd er op de AZO scholingsavond gesproken over acute psychiatrie. Dit thema krijgt binnen de Acute Zorgregio Oost ook aandacht vanwege de ministeriële opdracht om acute zorgketens in kaart te brengen.
Harm Gijsman, psychiater GGZ Nijmegen, en Edo Fennema, psychiater Regionale Crisisdienst Nijmegen gaven een lezing om kennis over de keten acute psychiatrie te verspreiden. Een gemêleerd publiek nam deel aan deze scholingsavond. Verloskundigen, huisartsen, crisisdienst, ambulance, SEH, GS, bijna alle schakels in de keten waren vertegenwoordigd, een gegeven wat door velen als nieuw werd bestempeld. Eén schakel was helaas niet vertegenwoordigd, namelijk de politie. In de keten doet die partij veelal de eerste melding.
Harm Gijsman vatte de inhoud van de scholing samen: "Hulpverlening bij acute psychiatrie vraagt een bepaalde attitude naar de patiënt. Daarnaast vergt ook samenwerking in de keten een specifieke attitude: inzicht in elkaars taken en verantwoordelijkheden, maar ook in de knelpunten die zich soms in de praktijk voordoen".

Harm Gijsman ging in zijn bijdrage in op de ontwikkeling van de zienswijze over het ontstaan en het verloop van acute psychose. In de loop van de tijd is het degeneratieve denken wat naar de achtergrond verdwenen, een zienswijze die van invloed was op de wijze van behandeling. De hedendaagse behandeling is meer gericht op voorkomen van psychosen, het ondersteunen van patiënten en aandacht voor stabiliteit in de sociale omgeving. Aangetipt wordt de wijze van benadering van de patiënt ten tijde van een psychose, het voorkomen van escalatie. Aan de andere kant kan een psychotische patiënt een gevaar vormen door agressie. In elke situatie is het van belang om te kijken naar de beste wijze van benadering: schakel je bijvoorbeeld de familie in, of vraag je toch assistentie aan bij de politie?

Edo Fennema vertelde over de ontwikkeling van de psychiatrie en het ontstaan van de Regionale Crisisdienst. Hij vertelt dat samenwerking en afstemming met de andere zorgverleners in de keten steeds meer de aandacht krijgt. Binnen de crisisdienst gaat ook een onderzoek naar het optimaliseren van het vervoer van een patiënt van start .

Door het nieuwe karakter van de bijeenkomst (met ketenbrede deelnemers) was de inhoud wat algemeen, te algemeen volgens sommige deelnemers. Vervolg is dan ook zeker wenselijk. Scholing zou dan gericht moeten zijn op het gezamenlijk bespreken van casussen om van elkaar te leren en ook om afstemming te optimaliseren.

• Print
• Stuur door
• Delicious