Spoedzorgcongres 2009

Op 18 september vond het spoedzorgcongres 2009 plaats in Utrecht. Het centrale thema was: "Recente, internationale, nationale en regionale ontwikkelingen in beleid, veld en onderzoek van spoedzorg". Samen met dr. Paul Giesen van IQ Healthcare verzorgde ik een workshop in het middagprogramma waarin we allebei een onderzoek presenteerden en in gingen op regionale samenwerking. Het was een échte workshop, waarbij heftig gediscussieerd werd en waar het perspectief van zowel de huisarts als dat van de SEH-arts duidelijk naar voren kwam. De presentatie is onderaan het bericht volledig te bekijken.

Ongeveer dertig professionals participeerden in de workshop. Naast huisartsen en SEH-artsen waren ook enkele beleidsmakers, zorgmanagers, onderzoekers en verpleegkundigen aanwezig. Paul Giesen vertelde over het samenwerkingsverband in Acute Zorgregio Oost, waar vele ketenpartners samenwerken door samen onderzoek te doen. Het doel hierbij is dat, uiteindelijk, de kwaliteit van zorg verbetert. Tot dusver heeft het samenwerkingsverband al geleid tot mooie initiatieven zoals Acutezorg.nl en de spoedzorgbieb.

Na de inleiding ging ik kort in op het onderzoek naar responstijd van ambulances uitgevoerd in opdracht van het ministerie van VWS. De uitkomsten waren bij iedereen bekend dus we hebben vooral stilgestaan bij de gevolgen. Hoe belangrijk is het om gezondheidswinst te definiëren? Wat is nou echt de invloed van responstijd? De zaal kwam met de aanbeveling om retrospectief onderzoek te doen om bij verschillende ziektebeelden en patiëntenpopulaties te kijken wat de responstijd was. Hierdoor kan de relatie met responstijd in kaart gebracht worden. Wellicht kunnen deze plannen in de toekomst uitgewerkt en uitgevoerd worden.

Het aanwezige publiek was vooral geïnteresseerd in nieuwe cijfers. Paul Giesen kwam hiermee en gaf een boeiend verhaal over Co-locatie van HAP-SEH waarbij de verschillen tussen beide specialismen duidelijk naar voren kwamen. Zo werd bijvoorbeeld verwezen naar de verschillen in uitgangspunt en visie. De huisarts gaat er primair vanuit dat de patiënt niets heeft tot het tegendeel bewezen is. Op de SEH gaat men er normaal gesproken juist vanuit dat de patiënt wel iets heeft totdat het tegendeel bewezen is. Samenvattend kan geconstateerd worden dat zowel de HAP als de de SEH de voordelen van samenwerking zien en bereid zijn tot verregaande samenwerking. Belangrijke hindernissen die hierbij genomen moeten worden zijn cultuur- en visieverschillen, maar ook praktische belemmeringen zoals wie is verantwoordelijk? Wie doet de triage? En financiële aspecten wegen zwaar mee.

• Print
• Stuur door
• Delicious