Congres Reanimatieraad 2009 en presentatie Responstijden Ambulances

Op woensdag 3 juni 2009 vond het jaarlijkse congres van de reanimatieraad plaats te Nieuwegein. Het was een groot succes, volgens de organisatie waren er bijna 1000 geïnteresseerden. Namens Acute Zorgregio Oost en IQ Healthcare presenteerde ik over het 15 minuten-criterium voor spoedritten van ambulances (A1-ritten). Eerder verscheen het volledige artikel al op Acutezorg.nl. Een korte impressie.

Na een plenaire opening werd de enorme zaal opgedeeld waardoor twee parallelsessies mogelijk waren. Ik volgde de sessie over reanimatie buiten het ziekenhuis. Dr. Petra de Jong vertelde over het feit dat veel aandacht uitgaat naar snel en goed reanimeren, maar dat er ook patiënten zijn die niet gereanimeerd willen worden. Het is voor professionals zoals ambulanceverpleegkundigen zeer belangrijk om hier rekening mee te houden.

Ervaringsdeskundige Wim ten Wolde sloot hierbij aan. BIG-geregistreerden, waaronder ook de ambulanceverpleegkundigen, kunnen voor de tuchtcommissie geroepen worden wanneer fouten gemaakt worden. Ten Wolde werkt aan protocollen/richtlijnen ten aanzien van dit onderwerp, vanuit de Ambulance Zorg Nederland (AZN). AZN vindt het belangrijk dat rekening gehouden wordt met de wens van patiënten, maar geeft aan dat er wel duidelijke regels moeten zijn. Verder is het zeer lastig om te bepalen wat een reanimatie is. Dat moet volledig duidelijk zijn. Kijk je bijvoorbeeld naar VF? Of naar Ademhaling? Natuurlijk blijft het ook als er protocollen bestaan zaak om per situatie te bekijken wat de juiste keuzes op dat moment zijn.

Wanneer men ouder wordt, komen er gebreken en gaat men nadenken over het leven en het einde van het leven. Vandaar ook dat er ouderen zijn die besluiten niet gereanimeerd te willen worden. Marcel Kaasgaren van de centrale samenwerking ouderenorganisaties vertelde een interessant verhaal over de visie van ouderen. De strekking was dat ouderen een pro-actieve houding willen van artsen: “Het is geen taboe om zaken als reanimatie te bespreken". Verder vinden ze zorg op maat zeer belangrijk, dus geen protocol waarin gekeken wordt naar leeftijd of woonsituatie.

Tenslotte was het Dr. Ronald de Vos, anesthesioloog en MMT-arts in het UMCG om vanuit een helikopterperspectief te kijken naar wel of niet (stoppen met) reanimeren. Is iemand reanimeren en naar het ziekenhuis brengen niet onnodig gevaarlijk voor professionals en het verkeer als de slagingskans niet groot is? Worden ambulances en bijvoorbeeld de SEH niet onnodig “bezet” gehouden? Geschat wordt dat in de Verenigde Staten 1 miljard verspild wordt door onnodig reanimeren. Al met al interessante feiten die zeker aan het denken zetten.

Na de koffiepauze was ik aan de beurt om mijn verhaal toe te lichten. De presentatie is hieronder te vinden. Verder zijn via de zoekfunctie relevante studies te vinden zoals studies over triage. Een goed voorbeeld hiervan vind ik het artikel van M. Edwards uit de Lancet vorige maand en het artikel over nauwkeurigheid deze maand

• Print
• Stuur door
• Delicious