Symposium Acute Zorg Anders: voor deelnemers ook een succes?

De gedachte leefde al langer: moest er niets eens een symposium georganiseerd worden specifiek voor professionals in de acute zorg? Wij vonden van wél: meldkamercentralisten, ambulance- en SEH-verpleegkundigen, maar ook medewerkers van de GHOR staan tijdens hun dagelijks werk met de voeten 'in de modder'. Uiteraard is deze opsomming niet uitputtend. Maar we moesten ergens beginnen meenden we. De dingen waar ze tegen aanlopen, wijken af van de 'gewone' zorg voor patiënten. In oktober nam AZO de aftrap: wat moest het precies worden, wat wil onze doelgroep weten en hoe geven we daar vorm aan? Op 5 maart zagen een kleine 150 aanwezigen het resultaat in het Auditorium van het UMC St Radboud in Nijmegen. De symposiumcommissie is tevreden, maar wat vond de doelgroep?

De organisatie van een symposium is een soort ei dat je uitbroedt. Van vaag plan naar idee en vervolgens via het benaderen van enthousiaste commissieleden naar het einddoel toe. Gisteren werd het 'kuiken' geboren en we zijn trots! Natuurlijk konden er dingen beter of anders: we kozen voor een groot aantal sprekers om de levendigheid erin te houden. Voordeel: grote afwisseling in invalshoek, ervaringen en benadering van de onderwerpen. Nadeel: hoe meer sprekers, hoe groter de kans dat je uitloopt. En dat gebeurde. Is dat dan 'fout' of bijna het onvermijdelijke gevolg van de keuze die we maakten? Ik neig naar dat laatste. Het enthousiasme van de deelnemers had er niet onder te lijden. In de workshops deed iedereen actief mee. De ruimtes waren goed gevuld (warm!) en boden een breed spectrum: van serieuze uitleg over de autopulse tot hilarische, maar tegelijkertijd inzichtverschaffende rollenspellen rondom grensoverschrijdende zorg. Van de bespreking van een kettingbotsing in de vroege - mistige - ochtend, waarbij de gemoederen - en het begrip voor elkaar - hoog opliepen, tot het gesprek met een CVA-patiënt: voel je het aankomen? Had je het door gezonder te leven kunnen voorkomen? Wat nu als je vrouw en je huisarts niet zo adequaat hadden gereageerd? En natuurlijk ook nog de workshop over het digitale ritformulier: zelf aan de slag met een tablet-pc.

Even terug naar dat 'kuiken'. Iedere moeder (en zo stonden de commissieleden ten opzichte van het symposium) is trots op haar kind. Van sommigen van de deelnemers hoorden we al terug, dat die trots terecht was. Het symposium, de verschillende verhalen, verantwoordelijkheden, beperkingen en uitdagingen leverden hun (meer) respect en begrip voor elkaars werkveld op. Dát hebben we dus al gewonnen. Maar de commissie heeft dit niet alleen neergezet: we hebben het samen met de deelnemers gedaan. Zonder hun komst, hun input en hun openheid en enthousiasme hadden we dit niet kunnen realiseren. Dus wat vonden zij ervan: laat het ons horen door een reactie te plaatsen. We nemen de opmerkingen graag mee naar het volgende symposium.

Wil je de foto's en achtergrondinformatie nog eens bekijken ? Ze staan hier voor je klaar!
Hieronder tref je de presentaties aan :

• Print
• Stuur door
• Delicious